ผู้เชี่ยวชาญการผลิตและการแปรรูปอาหาร

ชิ้นส่วนอื่นจากสัตว์ที่ถูกนําไปจัดการโดย ผู้เชี่ยวชาญ แปรรูปอาหาร การสํารวจขยะ จากซเปอร์มาร์เก็ตในปี 2004 ระบุว่าผลิตภัณฑ์เนื้อดิบเหล่านี้เป็นสัด ส่วนราว 10% ของขยะอาหารจากซูเปอร์มาร์เก็ต และยังมีของเหลวเช่น นมซึ่งมักถูกเททิ้ง ดังนั้น เพื่อให้ได้ตัวเลขรวมของอาหารที่ถูกผลาญเป็น ขยะ จําเป็นต้องบวกอีก 23% โดยประมาณเข้าไปในปริมาณขยะอาหารแปรรูปอาหาร

ที่ถูกส่งไปฝังกลบ การใช้หลักการนี้หาค่าขยะอาหารต่อปีว่ามีกี่ต้น โดย ประมาณพบว่าเทสโก้ก่อขยะอาหารราว 125,000 ตันต่อปี และมอร์ริสันส์ 46.000 ตัน จเลียน วอล์กเกอร์-พาลิน ตัวแทนของอาสด้าให้สัมภาษณ์ และประเมินคร่าวๆ ว่า ในหนึ่งสัปดาห์อาสด้าก่อ ขยะที่ย่อยสลายได้ ดาวหนึ่งตัน

ซึ่งในกรณีที่เป็นซูเปอร์มาร์เก็ต ส่วนใหญ่ก็คืออาหาร แปรรูปอาหาร เมื่อ ประเมินตัวเลขนี้กับจํานวนร้านค้าทั่วประเทศ ขยะอาหารของอาสด้า จากสาขาต่างๆ จะมีจํานวนเกิน 17,000 ตันเล็กน้อยต่อปี อย่างไรก็ดี ตัว เลขประเมินนี้ไม่ถึงหนึ่งในสี่ของยอดรวมที่อนุมานจากตัวเลขขยะที่บริษัท แผยแพร่ จากจํานวนขยะที่ส่งไปฝังกลบ 88,000 ตัน

อาสด้าบอกว่า 69% เป็นขยะย่อยสลายได้ หรือ 61,000 ตัน ซึ่งจะต้องบวกเพิ่มอีก 23% สําหรับ ขยะที่ถูกคัดแยกออกไป ทําให้ยอดรวมอยู่ที่ 75,000 ตัน

Other animals that have been handled by experts, such as processing of supermarket waste surveys in 2004,

indicate that these raw meat products account for about 10% of food waste from supermarkets.

And still have liquid like Milk, which is often poured out. Therefore, to get the total number of food consumed as waste, it is necessary to add approximately 23% into the amount of food waste.

That was sent to the landfill Using this principle to estimate how much food waste per year is estimated, Tesco found that about 125,000 tons of food waste per year and Morrison’s 46.000 tons,

Walker Walker-Palin. Mazda representatives interviewed And estimate roughly that in a week One ton of biodegradable waste

In which case it is a supermarket Most of them are food. When evaluating this figure with the number of stores nationwide Mazda’s food waste from various branches will amount to slightly more

than 17,000 tons per year. However, this estimate is less than one quarter of the total inferred from the amount of waste the company spreads from the amount of waste sent. To landfill 88,000 tons

Mazda says 69% is compostable waste or 61,000 tons, which will have to add an additional 23% for the waste that has been separated. Resulting in the total amount of 75,000 tons

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

อาหารที่สามารถฝังย่อยสลายได้

สําหรับรายอื่น ตัวเลขจะต้องมาจากการดูขยะที่บริษัทส่งไปฝังกลบ และประเมินว่าสัดส่วนเท่าไหร่ของขยะเหล่านี้เป็นขยะอาหาร เวตโรสระบุ ในเว็บไซต์ของตนว่า 60% ของขยะทั้งหมดเป็นอาหารขยะที่ส่งไปฝังกลบ ของเซนส์บูรีส์ ราว 70% เป็นขยะอาหารขยะย่อยสลาย 

และอาสด้าบอกว่า 69% ของ ขยะฝังกลบเป็น ขยะย่อยสลาย ได้ ขยะอาหารที่เป็นสัดส่วนใหญ่ของขยะ ฝังกลบเป็นปัจจัยสําคัญบ่งชี้ถึงระดับการรีไซเคิลวัสดุอื่น (กระดาษแข็ง กระดาษ พลาสติก แก้ว) เซนส์บูรีส์อ้างว่า ขยะในร้านถูกนําไปรีไซเคิล มอร์ริสันส์ 72% 63% เทสโก้บอกว่ารีไซเคิลขยะในร้าน 70% ส่วนอาสด้า 65% และ

เทสโก้และมอร์ริสันส์ไม่ได้รายงานว่าขยะฝังกลบที่เป็นอาหารมี จํานวนเท่าไร แต่ในเมื่อทั้งสองแห่งรีไซเคิลขยะโดยรวมมากกว่าเซนส์บูรีส์ จึงสมเหตุสมผลแม้จะแค่เฉพาะการที่จะคํานวณบนพื้นฐานที่ว่า ขยะ ฝังกลบที่เหลือซึ่งเป็นอาหารมีสัดส่วนอยู่ในระดับเดียวกับเซนส์บูรีส์ ซึ่ง ก็คือ 70% ตัวเลขขยะที่ส่งไปฝังกลบจําเป็นต้องหักเนื้อดิบและผลิตภัณฑ์ เพราะ ขยะย่อยสลาย

For other The numbers must come from looking at the waste sent to the landfill. And assess how much of these junk is junk food, says Rose Rose on their website that 60% of all junk is junk food sent to landfill. About 70% of Sainsbury’s food waste

And Mazda says 69% of landfill waste is biodegradable Food waste is a large proportion of garbage. Landfill is an important factor indicating the level of recycling of other materials (cardboard, paper, plastic, glass). In-store waste was recycled. Morrison 72% 63% Tesco said 70% of shop waste and 65% Mazda and

Tesco and Morrison did not report how much landfill the food waste has, but since both places recycle the overall waste more than Sense Breeze. Therefore, it is reasonable, even just for calculations based on the fact that food residue, which accounts for the same percentage of Sencebury, is 70%. Must deduct raw meat and products

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

การดําเนินธุรกิจ อย่างยั่งยืน

การดําเนินธุรกิจ อย่างยั่งยืน

กลุ่มโคล็อป (Co-op) ต่างจากรายอื่นในการราย ตรงมา ในรายงาน การดําเนินธุรกิจ อย่างยั่งยืน เมื่อปี 20 ว่าสาขาร้านค้าของกลุ่มทิ้งขยะอาหาร 10,100 ตันต่อปี ไหนที่เผยแพร่ข้อความชัดเจนขนาดนี้ อย่างไรก็ตาม ตัวเอง ยืนยันจากองค์กรอิสระ และไม่ได้ระบุชัดว่ารวมขยะที่อยู่ถัดขึ้นๆ โซ่อุปทานหรือไม่ นั้นเป็นตัวเลขเดียวที่มีอยู่ แต่อาจนําไปเทียนเส. ตัวเลขของซูเปอร์มาร์เก็ตรายอื่นไม่ได้ โคออปไม่ยอมให้สัมภาษก 4 นี้ ดังนั้น จึงไม่มีรายละเอียดใดเพิ่มเติม

การดําเนินธุรกิจ อย่างยั่งยืน

เมื่อปี 2007-2008 ระบุตันต่อปี ไม่มีคู่แข่งราย เก็ตาม ตัวเลขนี้ไม่มีการะบุชัดว่ารวมขยะที่อยู่ถัดขึ้นไปในห่วง การดําเนินธุรกิจ อย่างยั่งยืน 

มาร์คแอนด์สเปนเซอร์ไม่ได้ตีพิมพ์เปิดเผยตัวเลข แต่ในการ สัมภาษณ์นายโรว์แลนด์ ฮิลล์ ตัวแทนของมาร์คแอนด์สเปนเซอร์ให้ตัว เลขคร่าวๆ ว่ามีขยะอาหาร 20,000 ตันต่อปี เขายังประเมินว่าจะมีอาหาร ขายไม่หมดราว 4% อลิสัน ออสติน จากเซนส์บูรีส์ยอมรับตัวเลขประเมิน ที่ว่ามีขยะอาหารที่บริษัทส่งไปฝังกลบราว 60,000 ตันต่อปี

Others in the direct reporting

The Co-op differs from others in the Sustainable Business Report in 20 years. Which stores of the waste disposal group of 10,100 tons per year are so clear. I myself confirmed by an independent organization. And did not clearly specify that it included the rubbish next to it Supply chain or not That is the only number that exists. But may lead to Tien Se. The numbers of other supermarkets are not Koopo refused to interview Interview 4, so there is no more details.

In 2007-2008, there were no tons of competitors in the market. According to this figure, there is no clear indication of including the garbage next to Nero.

Mark and Spencer did not publish the numbers, but in an interview with Rowland Hill, Mark and Spencer’s representative gave the approximate number of 20,000 tons of food waste per year. 4% Alison Austin from Sainsbury admits estimates That there are about 60,000 tons of food waste sent to the landfill per year

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

เกษตรกร ผู้ผลิต ซูเปอร์มาร์เก็ต และผู้บริโภคในทวีปอเมริกา

เกษตรกร ผู้ผลิต ซูเปอร์มาร์เก็ต

เกษตรกร ผู้ผลิต ซูเปอร์มาร์เก็ต และผู้บริโภคในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปผลาญอาหารทิ้งกว่าครึ่ง เป็นปริมาณมากพอที่จะเลี้ยงผู้คนอดอยากหิวโหยทั่วโลกได้อย่างน้อย 3 รอบ ป่าไม้ถูกทำลายและก๊าซเรือนกระจกเกือบ 1 ใน 10 ปล่อยจากโลกตะวันตกเพื่อการเพาะปลูกพืชอาหารที่สูญเปล่าไม่ได้นำมาให้คนบริโภค
เกษตรกร
เกษตรกร

เกษตรกร ผู้ผลิต  ซูเปอร์มาร์เก็ต และผู้บริโภคในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปผลาญอาหารทิ้งกว่าครึ่ง เป็นปริมาณมากพอที่จะเลี้ยงผู้คนอดอยากหิวโหยทั่วโลกได้อย่างน้อย 3 รอบ  ป่าไม้ถูกทำลายและก๊าซเรือนกระจกเกือบ 1 ใน 10 ปล่อยจากโลกตะวันตกเพื่อการเพาะปลูกพืชอาหารที่สูญเปล่าไม่ได้นำมาให้คนบริโภค

เกษตรกร บรรดาซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านอาหารต่างๆ นำอาหารที่มีสภาพดีไปทิ้งถังขยะหากขายไม่หมด เพียงเพราะเหตุผลทางการตลาด นั่นคือถ้านำไปบริจาคจะทำให้คนไม่ยอมซื้อสินค้าของตนเพราะจะรอรับบริจาค อีกทั้งไม่ยอมลดราคาเพราะเกรงว่าต่อไปคนจะรอซื้อแค่ช่วงลดราคาการทิ้งถังขยะต้องแกะห่อหรือกล่องเพื่อให้อาหารสกปรก

กินไม่ได้ เพราะเกรงว่าคนคุ้ยขยะจะนำไปกิน  บางรายถึงกับใส่กุญแจถังขยะ บรรดาซูเปอร์มาร์เก็ตต่างทำสัญญาผูกขาดกับเกษตรกรโดยกำหนดรับซื้อเฉพาะพืช ผัก ผลไม้ ที่มีขนาดและรูปทรงสวยงาม ทำให้เกษตรกรต้องนำผลผลิตที่ไม่เข้าเกณฑ์ไปฝังกลบทิ้ง เนื่องจากซูเปอร์มาร์เก็ตห้ามไม่ให้นำผลผลิตเหล่านั้นไปขายในราคาถูกให้กับผู้ซื้อรายอื่น

Farmers Producers Supermarket And consumers in North America and Europe consume more than half of their food At least 3 cycles of forestry were destroyed and nearly 1 in 10 greenhouse gasses were released from the Western world for the cultivation of wasted food crops that were not available to consumers.

Farmers Producers Supermarket And consumers in North America and Europe consume more than half of their food At least 3 cycles of forestry were destroyed and nearly 1 in 10 greenhouse

gasses were released from the Western world for the cultivation of wasted food crops that were not available to consumers.

England, supermarkets and restaurants Take food in a good condition to the trash can if they are not sold out. Just because of marketing reasons That is, if donating it will make people refuse to buy their

products because they will wait to receive donations Also, refusing to reduce the price because it is afraid that people will wait to buy only during the discount period. Throwing out the trash must unpack or the box to make the food dirty.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ความหมายของคำว่าผู้บริโภคและผู้ย่อยสลาย

ทว่าความสูญเสียที่เกิดขึ้นสามารถชดเชยได้จากการดึงดูดลูกค้าเข้า ว่าน ถ้าชั้นวางของว่างเปล่า ผู้จัดการร้านเชื่อว่าลูกค้าจะหันไปหาร้านอื่น ที่ยังแสดงภาพมายาแห่งทางเลือกอันอุดมสมบูรณ์ไม่สิ้นสุดอย่างโจ่งแจ้ง บางคนในอุตสาหกรรมนี้บอกว่าข้อสันนิษฐานดังกล่าวเด่นชัดมากขึ้นทุก วัน แม้จะมีเหตุผลโต้แย้งว่า ผู้บริโภคและผู้ย่อยสลาย อยากเห็นชั้นวางของที่ว่างเปล่า เพราะทําให้รู้สึกว่าอาหารที่ซื้อไม่ได้ตกค้างอยู่นานแล้ว

ปัจจัยข้อที่สองคือกําไรส่วนต่างที่ผู้ค้าปลีกได้รับ แสดงว่าแม้จะสั่ง ของมาตุนมากเกินไปก็ยังมีกําไรอยู่ดี เช่น ถ้าราคาขายปลีกแซนด์วิชสง กว่าต้นทุนสองเท่า ดีกว่าเสียยอดขายเพราะตุนสินค้าไว้น้อย ต้นทุนการ

ทิ้งส่วนเกินจะต้องหักจากโอกาสการทํากําไรจากยอดขาย ถ้าการทิ้ง แซนด์วิชขนาดน้ําหนัก  ผู้บริโภคและผู้ย่อยสลาย200 กรัม มีต้นทุนไม่ถึง 1 เพนซ์ ขณะที่กําไรจาก การขายสูงกว่านั้นเป็นร้อยเท่า การทิ้งส่วนเกินจึงมีผลกระทบน้อยมากต่อ การทํากําไรจากการตุนสินค้าไว้เกินต้องการ

นอกจากนโยบายที่ส่งเสริมให้ก่อขยะดังกล่าวแล้ว การสั่งสินค้า มาตุนไว้มากเกินไปยังเกิดขึ้นเพียงเพราะคนสั่งซื้อไร้ความสามารถใน การคาดคะเนยอดขายในแต่ละวัน หลักฐานนี้ปรากฏชัดในสิ่งของหลาก หลายที่ผมเห็นมานานแล้วในถังขยะของซูเปอร์มาร์เก็ตหลายๆ แห่ง เช่น ล่าสุดที่ผมอยู่ในลอนดอน ทุกครั้งที่ขี่จักรยานผ่านร้านเซนส์บูรีส์ในย่าน ในต์บริดจ์ทางตะวันตกของลอนดอน จะต้องเจอสินค้าประเภทน อย่างน้อยสองถึงในถังขยะบนถนน มีทั้งครัวซองต์ ขนมปังไส้ซอก โดนัท และขนมปังม้วน ใครนะเป็น ผู้บริโภคและผู้ย่อยสลาย

However, the loss can be compensated by attracting customers if the shelves are empty. The store manager believes that customers will turn to other stores. Which also shows the illusion of abundant choices without end Some people in this industry say that these

assumptions become more prominent every day, despite the argument that Consumers and biodegradants Would like to see an empty shelf Because it made me feel that the food I bought had not been left for a long time

The second factor is the margin that retailers receive. Indicating that even if ordering Too much stock is still profitable, such as if the retail price of sandwiches Over double the cost Better to lose sales because stocking products is less, the cost of

Excess waste must be deducted from the opportunity to make a profit from sales. If a sandwich with a weight of 200 grams is less than 1 pence while the profit from Selling a hundred times higher than that Excess disposal therefore has very little effect on Making profits from over-stocking products

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ข้อแก้ตัวของซูเปอร์มาร์เก็ตในการปิดบังความจริง

ข้อแก้ตัวของซูเปอร์มาร์เก็ตในการปิดบังความจริง เพราะปริมาณ ขยะเป็น “ ความละเอียดอ่อนทางการค้า โดยอ้างว่าถ้าคู่แข่งรู้ว่าอีกฝ่าย มีขยะแค่ไหนจะทําให้ได้เปรียบ เพราะจะหาทางทําให้ระบบของตนเองมี ประสิทธิภาพ มากกว่า ซึ่งถ้าจริง นี่น่าจะเป็นเหตุผลเพิ่มเติมให้รัฐบาล บังคับเผยแพร่ข้อมูลการทิ้งขยะ เพราะจะช่วยเร่งให้เกิดการแข่งขันเพิ่ม ประสิทธิภาพซูเปอร์มาร์เก็ต

มองผิวเผินอาจดูน่าสงสัยว่า ทําไมร้านค้าจึงสั่งของมากกว่าที่ขาย ได้และลงเอยต้องทิ้งลงถังขยะ การสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุมีผลต่อส่วน ต่างกําไร เพื่อ ความละเอียดอ่อนทางการค้า ประโยชน์ทางธุรกิจจึงต้องหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดขึ้น เหตุผลที่ แท้จริงของเรื่องนี้อาจแตกได้เป็นหลายประเด็นในเชิงตรรกะทางเศรษฐ ศาสตร์ คล้ายกับกรณีของบริษัทขายซูชิในบทที่แล้ว แต่ในระดับที่ใหญ่ กว่าปัจจัยแรก ซูเปอร์มาร์เก็ตรู้สึกว่าต้องแน่ใจเสมอว่าสินค้าที่ลูกค้าชอบ ขาดตลาดไม่ได้เด็ดขาด เพราะกลัวลูกค้าไม่พอใจและจะเสียลูกค้าไป ผู้ จัดการซูเปอร์มาร์เก็ตรายหนึ่งของอาสด้าอธิบายให้ฟังในระหว่างประสิทธิภาพ ว่า ด้วยเหตุนี้ซูเปอร์มาร์เก็ตจึง สั่งมากไว้ก่อน ดีกว่าน้อยไป แม้จะ

ลงเอยด้ยงที่งเป็นขยะ

แต่นอกเหนือจากความจาเป็นยา “ซูเปอร์มาร์เก็ตจงใจสั่งของมาเก็บไว้มาก ” เต็มชั้น ชั้นที่พูนด้วยสินค้าให้ความรู้พ

แหนบจากความจําเป็นที่ต้องสนองตอบความต้องการ คง ใจสังคงมาเก็บไว้มาก เพราะเชื่อว่าผู้ที่อชอบเห็นของ นทพนด้วยสินค้าให้ความสึกถึงความอุดมสมบูรณ์ไม่จบ เป็น อพเน1วรมการบริโภคปัจจุบันที่เชื่อว่าผู้บริโภคต้องการตัวเลือก

แม้ซูเปอร์มาร์เก็ตรู้ตัวดีว่าสั่งสินค้าบางตัวมาตุนไวมาก

The supermarket excuses to conceal the truth because the amount of garbage is “trade sensitive. By claiming that if competitors know that the other party How much waste will give an advantage Because will find a way to make your own system have More efficient,

which, in truth, is probably the reason for the government Force dissemination of waste information Because it will help accelerate the competition and increase efficiency

Looks superficial, may seem suspicious Why do stores order more than sold? And ended up having to throw it in the trash Wasting rationality on profit margins for business

benefits must be avoided. The real reason for this may be broken into many economically logical issues similar to sushi sales companies. In the previous chapter But to a large

extent Than the first factor Supermarkets always feel sure that the products they like Absolutely lacking Because he was afraid that the customer would be unhappy and would lose the customer. One of the supermarket managers at Mazda explained during the interview that the supermarket Ordering first is better than less, though

End up with a waste.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

เรื่องของ ขยะจากธุรกิจ รายใหญ่ที่เจ้าเล่ห์เพทุบาย

เรื่องของ ขยะจากธุรกิจ รายใหญ่ที่เจ้าเล่ห์เพทุบาย ทุก คนกลับยึดข้อมูลที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นฝ่ายเผยแพร่เอง ไม่มีกลไกของทาง การที่จะตรวจสอบข้อมูลซ้ําอีกรอบ ธุรกิจเหล่านี้ได้รับการปล่อยปละ

ขยะจากธุรกิจ
ขยะจากธุรกิจ

คนปกปิดปริมาณอาหารที่มีค่าของโลก โดยไม่ต้องให้รายละเอียดในการ เนินงาน แม้ว่าในเชิงปฏิบัติ การสุ่มตัวอย่างสํารวจถังขยะของซูเปอร์

439ๆ เป็นเรื่องที่ทําได้ง่ายกว่าการเที่ยวคุ้ยขยะสกปรกตามครัว คนนับพันแห่งด้วยซ้ํา มีหลายคนพยายามคาดเดาว่าอุตสาหกรรม อาหารทิ้งขยะอาหารมากน้อยแค่ไหน แต่เท่าที่ผมรู้ ในอังกฤษมีการสืบ หาข้อเท็จจริงเพียงครั้งเดียวที่นักวิจัยเข้าไปคุ้ยขยะที่ซูเปอร์มาร์เก็ตติ้ง จริงๆ และทําแค่สองสัปดาห์ในร้านค้าแห่งเดียว เอริก เอแวนส์

ผู้อํานวย การบริษัท ขยะจากธุรกิจ รีไซเคิล และผู้เขียนรายงานว่า ซูเปอร์มาร์เก็ตไม่อยาก ให้ใครรู้ว่าทิ้งขยะอาหารแค่ไหน : ลองนึกภาพพาดหัวข่าวเดลี่เมล์ว่า อาหาร ถูกทิ้งเป็นขยะมากมายและมากมายที่ยังกินได้” เขาเห็นด้วยว่าข้อมูล ที่มีอยู่ทั้งหมดมาจากการรายงานด้วยตนเองซึ่งเชื่อถือไม่ได้โดยสิ้นเชิง และยืนยันว่าถ้าอยากรู้คําตอบ คุณต้องยอมมือเปื้อน

But when it comes to junk from a large, tricky business, everyone takes the information that the supermarket releases. No mechanism of passage To double-check the data again These businesses are released each year.

People hide the amount of precious food in the world. Without giving details of operations, though in practice Sampling of the super trash survey

439 It is easier to do than to rummage dirty waste in the kitchen. Thousands of people repeatedly. There are many people trying to speculate that the industry How much food has littered food But as far as i know In England there is a spy Find out the one-time fact that researchers actually rummage in the supermarket and do it for just two weeks in a single store.

The director of a bio-recycling company and the author of the report said The supermarket does not want Let anyone know how much food has been thrown away: Imagine the Daily Mail headline that food has been thrown away as a lot and a lot of food can still be eaten. “He agrees that the data All of this comes from self-reporting, which is completely unreliable. And confirm that if wanting to know the answer You must give your hand a stain.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

คําจํากัดความของคําว่า “อาหาร” มี ความผันแปรไม่แน่นอน (ที่ต่างกัน)

บิฟฟา (Bifa) บริษัทกําจัดขยะประเงิน ผู้ค้าปลีก ก่อขยะอาหารราว 500,000 ตันต่อปี ตัวเลขที่ต่างกันนี้ เป็นเพราะคําจํากัดความที่ต่างกันของคําว่า “ผู้ค้าปลีก” และคํานี้รวมร้าน สะดวกซื้อที่มีอาหารปรุงสําเร็จจําหน่ายด้วยหรือไม่ เป็นต้น สาเหตุหลัก ที่ทําให้ตัวเลขต่างกันยังอาจมาจากคําจํากัดความของคําว่า “อาหาร” มี ความผันแปรไม่แน่นอน (ที่ต่างกัน)

ผู้ค้าปลีก
ผู้ค้าปลีก

เป็นเรื่องยากที่ ผู้ค้าปลีก จะไม่สงสัยความสัตย์จริงของข้อมูลผู้ค้าปลีกที่มีอยู่ อย่างที่ผู้จัดการทั่วไปของธุรกิจค้าปลีกอาหารรายหนึ่งบอกผมว่า “ตัวเลข ที่เจ้าตัวรายงานเองไร้ความหมาย เพราะผู้ค้าปลีกจะประเมินตัวเลขขยะ ของตัวเองต่ํากว่าความเป็นจริงเสมอ สาขาซูเปอร์มาร์เก็ตต่างๆ จะซ่อน ตัวเลขกําไร ส่วนตัวเลขขยะยิ่งซ่อนได้ง่ายกว่าอีก และผู้จัดการร้านทํา ผิดเอาไว้ แบบนี้เพื่อสร้างภาพความน่าเชื่อถือด้านสิ่งแวดล้อมและหมกเม็ดความ

ข้อมูลที่ได้จากธุรกิจค้าอาหารแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดจากข้อมูล ด้านขยะที่รัฐบาลรวบรวมจากสาธารณชน นักวิจัยพบว่าเมื่อถามครัว เรือนว่ามีอาหารเหลือทิ้งแค่ไหน คําตอบมักต่ํากว่าความเป็นจริง บางครั้ง ต่ํากว่าความเป็นจริงถึง 30 เท่า การรายงานด้วยตัวเองจัดได้ว่าไม่น่า เชื่อถือโดยสิ้นเชิง และวิธีเดียวที่จะตรวจสอบคือตรวจดูถังขยะจริงๆ คน อังกฤษและอเมริกันถูกคุ้ยขยะตรวจสอบอย่างละเอียดด้วยวิธีนิติวิทยา ศาสตร์ เพื่อหาข้อมูลที่แน่ชัดว่าพวกเขาทิ้งขยะอะไรบ้าง ลงลึกถึงขนาด เศษขนมปังชิ้นสุดท้ายและแอปเปิลที่กินไปครึ่งลูก

Bifa, a waste disposal company Retailers produce about 500,000 tons of food waste per year. Is because of the different definitions of the word “retailer” and this term includes stores Convenience, with ready-to-eat food, etc. or not. The main reason why the numbers may still come from the definition of “food” is uncertain (different)

It’s hard not to doubt the truthfulness of the existing retailer information. As the general manager of a food retailer told me, “The numbers themselves are meaningless. Because retailers will evaluate junk numbers My own always below the truth. Supermarket branches are hiding personal profit numbers. Garbage numbers are even easier to hide. And the store manager made the mistake of doing this to create an image of environmental credibility and hoarding

The data from the food trade is clearly different from the data. The waste that the government collects from the public The researchers found that when asked the kitchen Ruen, how much food is left? The answer is often lower than reality, sometimes 30 times lower than reality. Self-reporting is unlikely. Totally trustworthy And the only way to check is to actually inspect the rubbish. British and American people have been rubbing the garbage thoroughly through forensic science in order to find out exactly what they are throwing down to the last piece of bread and apples. Half-eaten

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

ประสิทธิภาพสูงสุดในระบบอุตสาหกรรม

ประสิทธิภาพสูงสุดในระบบอุตสาหกรรม

แม้ตัวเลขนี้จะมหาศาล สมาชิกใน WRAP บางคนยังบอกว่าต่ําไป ด้วยซ้ํา เพราะคํานวณโดยประเมินจากตัวเลขขยะของธุรกิจบางรายที่มี ประสิทธิภาพสูงสุดในระบบอุตสาหกรรม ดังนั้น จึงมองข้ามบริษัทที่ ก่อขยะมากกว่าหลักฐาน จากสหรัฐชี้ว่าผู้ค้าปลีกในกลุ่มที่เลวร้ายที่สุด ทิ้งขยะอาหารเป็นสัดส่วนมากกว่าบริษัทที่มีการจัดการอย่างมีประสิทธิภาพ ถึง 35 เท่า เลวร้ายกว่านั้นอีกคือ ตัวเลขของ WRAP มาจากข้อมูลที่ผู้ค้า

ก่อขยะมากกว่าหลักฐาน

ปลีกอาสาให้มาเอง ข้อมูลเหล่านี้โดยทั่วไปมีรายละเอียดไม่พอ และนํา มาเทียบเคียงกันไม่ได้ เพราะซูเปอร์มาร์เก็ตบางแห่งให้เพียงข้อมูลจาก ขยะอาหารที่เหลือทิ้งหลังร้านแล้ว ขณะที่บางร้านรวมขยะอาหารที่บริจาค ด้วย ทุกร้านมีเงื่อนไขว่าห้ามเปิดเผยแหล่งที่มาของข้อมูล ดังนั้น ความว่า ผู้ค้าปลีกก่อขยะอาหารจริงจึงยังคงไม่เปิดเผยต่อสาธารณชน  ก่อขยะมากกว่าหลักฐาน

อย่างไรก็ตาม บางคนเห็นว่าตัวเลขขยะอาหารต่ํากว่าที่ w๒. ประเมินอย่างมาก บางรายงานการศึกษาชีว่า ผู้ค้าปลีกก่อขอ เพียง 455,000 ตันต่อปี

.

Although this number is enormous, some members of WRAP still say that it is low because it is calculated based on the junk numbers of some businesses that have Maximum efficiency across the entire industrial system. Therefore, overlooked companies that Spam more than evidence From the US, indicating that retailers are among the worst Food waste is more than 35 times more efficient than companies that are managed. Worse, the numbers are based on data from traders.

Retail, volunteer for yourself These data are generally insufficient and cannot be compared. Because some supermarkets only provide information from Junk food left behind after the shop. While some stores include junk food donations, all stores have conditions that prohibit the disclosure of information sources, so the retailers that produce real food waste are still not disclosed to the public.

However, some people consider that food waste numbers are much lower than what w. 2. Assesses. Some studies report that Retailers request only 455,000 tons per year.

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่

เงินสนับสนุกจากรัฐบาลร่วมกับสํานักงานสิ่งแวดล้อม

ได้รับเงิน สนับสนุน จากรัฐบาลร่วมกับสํานักงานสิ่งแวดล้อมประเมินว่า ผู้ค้าปลีก อังกฤษสร้างขยะเป็นสัดส่วนมากกว่าผู้ค้าปลีกอเมริกัน (ซึ่งอเมริกาเอง ก็ยังมีช่องว่างให้ปรับปรุงได้อีกมาก) ถึงสามเท่า แม้บางสํานักจะประเมิน ว่าผู้ค้าปลีกอังกฤษก่อขยะน้อยกว่านี้มาก และการเปรียบเทียบตัวเลข จากการศึกษาที่ต่างกันนั้นเป็นเรื่องยาก แต่นักวิชาการที่ทํางานด้านนี้ ก็ติดตามศึกษาเปรียบเทียบความฟุ่มเฟือยของผู้ค้าปลีกอังกฤษออกมา อย่างเห็นได้ชัด

สนับสนุน

ตัวเลขที่ต่างกันอาจเป็นเพราะซูเปอร์มาร์เก็ตอังกฤษขาดความ ชํานาญและหละหลวมในการบริหารจัดการร้านโดยทั่วไป ละเลยต่อความ รับผิดชอบทางสังคมและสิ่งแวดล้อมมาแต่ไหนแต่ไร เชื่องช้าในการรับ เทคโนโลยีที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ ขึ้นชื่อ สนับสนุน ในเรื่องที่ไม่ยอมบริจาคส่วนเกิน (ตรงข้ามกับอเมริกาที่การบริจาคแบบนี้ทํากันเป็นเรื่องปกติ) และความ ล้มเหลวของรัฐบาลในการสร้างแรงจูงใจที่ทรงพลังมากพอที่จะบันดาล ให้เกิดความเปลี่ยนแปลง จากตัวเลขของ WRAP ผู้ค้าปลีกในอังกฤษก่อ ขยะอาหาร 1.6 ล้านตันต่อปี

The monkey expressed as he thought. Humans inherited from high strains –
This idea is disgraceful.
… you’ll never see

Funded by the government, together with the Environmental Agency, estimates that British retailers create more waste than American retailers. (America itself Still have more room for improvement) up to three times, although some offices will assess That British retailers

produce much less waste And comparing numbers From different studies is difficult. But scholars working in this field Followed up and studied the comparative luxury of British retailers Obviously

The numbers may be different because English supermarkets lack Professional and lax in store management generally ignore social and environmental responsibility from time immemorial. Slow in receiving Technology that helps increase efficiency Known for not

refusing to donate excess (As opposed to America where this kind of donation is normal) and the failure of the government to create a powerful enough motivation to inspire To change from WRAP numbers. British retailers make 1.6 million tons of food waste per year

ขอบคุณเนื้อหาจาก Google

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมได้ ที่นี่